Boek
Nederlands

Weekdier

Hans Depelchin (auteur)
De jonge bewoners van de Bevrijdingslaan, onder wie een pianist, een fotograaf, een schrijfster, een beeldend kunstenaar en een actrice, hebben grootse dromen die door de een met meer succes worden verwezenlijkt dan door de ander.
Titel
Weekdier
Auteur
Hans Depelchin
Taal
Nederlands
Uitgever
Breda: De Geus, © 2020
333 p.
ISBN
9789044543551 (paperback)

Besprekingen

Het bal der debutanten

Een broeierige straat.

Dendert Dieuwertje Heuvelings enigszins uit het niets de boekenwereld binnen, dan doorliep Hans Depelchin (°1991) eerder het klassieke parcours van literair jong veulen. De tegenwoordig in Sint-Gillis wonende Oostendenaar heeft een master vergelijkende letterkunde op zak, studeerde woordkunst aan het Antwerpse Conservatorium, animeerde popbandjes en publiceerde al flink wat verhalen en poëzie, onder meer in Het Liegend Konijn en vooral in DW B. En het zoemde rond: die Depelchin moest je in de gaten houden. Uitgevers dongen openlijk naar zijn hand.

In zijn broeierige debuutroman Weekdier, die begin november verschijnt bij De Geus, duikelen we binnen in het leven van vijf personages, allemaal bijna dertigers. Ze zijn behept met ambitie maar worden ook geplaagd door enige landerigheid. Ze bedrijven allemaal iets kunsterigs, maar lijken al van menige illusie beroofd. Hun gedrag mag soms edgy, gevaarlijk of zelfs destructief heten. Ze torsen soms wat sullige namen als Fr…Lees verder

Weekdier

Eerste zin. De zeester krult zijn armen rond de mossel en trekt met zijn zuignappen aan de schelp.

In een kelder komen een aantal mensen bij elkaar voor een ceremonie, een afscheid lijkt het wel, van een jongen, een straat en een gemeenschap die onder de rupsbanden van de aanstormende bulldozers en graafmachines zullen verdwijnen. We zitten in de Bevrijdingslaan, in het museumkwartier, waar kunstenaars en kunstliefhebbers bij elkaar hokken als waren het dwergkonijnen. In zijn debuutroman Weekdier volgt Hans Depelchin er een aantal: een fotograaf, een schrijfster, een pianist. Ze strijden met elkaar en vooral ook met zichzelf, want ze gaan allemaal naar de dertig toe en vragen zich af of ze wel goed bezig zijn. Wie zijn ze? Hebben ze de goede partner? Raken ze vooruit in het leven? En wanneer komen de kinderen? Depelchin is soms vlijmscherp in zijn typeringen. De actrice die na drie weken met haar Mini Cooper Countryman naar de garage rijdt om te klagen over het al te fallische ontwerp van de handrem, waardoor ze tijdens het rijden de hele tijd met het knopje zit te spelen, is bi…Lees verder

Aan de Bevrijdingslaan wonen veel artistieke types, onder wie een pianist, een fotograaf, een schrijfster, een beeldend kunstenaar en een actrice. Ze zijn nog jong, maar voelen zich soms al oud en voelen de druk van maatschappelijke verwachtingen. Ze hebben grootse dromen die door de een met meer succes worden verwezenlijkt dan door de ander. Vaak worden die dromen getemperd door de realiteit. Ze zoeken naar erkenning, liefde en houvast. Seks speelt een grote rol in dit verhaal dat een momentopname toont van de levens van de personages. De Vlaamse auteur (1991) schrijft al enige tijd korte verhalen en columns. Verfrissend is dat hij over het kunstenaarsmilieu schrijft zonder dat het een elitaire indruk wekt. De typering van de diverse personages is sterker dan het wat onevenwichtig uitgewerkte verhaal, dat van wat meer focus zou hebben geprofiteerd. Toch is het een alleraardigst debuut dat eerder jongere dan oudere lezers zal aanspreken.